මහාවංස ජාතකය

මහාවංස ජාතකය

බුදුරජාණන් වහන්සේ රජගහනුවර ගන්ධබ්බ චෛත්‍යයෙහි වැඩවාසය කරන සමයෙහි, මහාවංස නම් වූ ශාස්තෘන් වහන්සේ විසින් වදාළ ජාතකයකි. පෙර බුදු සසුනෙහි, බෝසතාණන් වහන්සේ මහාවංස නම් වූ රජකු ලෙස උපන් සේක. උන්වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් ගෙන ගිය අතර, සිය රට වැසියන්ට සෙත සැප ගෙන දුන්හ. කල්යත්ම, අසල්වැසි දේශයක රජු, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පෙළී, බෝසතාණන් වහන්සේගේ රාජ්‍යයට ආක්‍රමණයක් එල්ල කිරීමට සූදානම් විය. මෙම ආක්‍රමණය ගැන දැනගත් බෝසතාණන් වහන්සේ කිසිදු බියක් නොදක්වා, සිය සේනාව සංවිධානය කරමින්, ධර්මයෙහි පිහිටා සටනට මුහුණ දීමට සූදානම් වූහ. එදින සටනෙහිදී, බෝසතාණන් වහන්සේ සිය අ A ාණ පරාක්‍රමයෙන් සතුරා පලවා හැරීමට සමත් වූහ. මෙම ජාතකයෙහි, බෝසතාණන් වහන්සේගේ ධෛර්යය, ධර්මිෂ්ඨකම සහ යුක්තිය වෙනුවෙන් සටන් කිරීමේ ගුණය මැනවින් ප්‍රදර්ශනය වේ.

එක් කලෙක, ඉන්දියාවේ මගධ දේශයෙහි, රජගහනුවර නම් වූ මහා පුරවරයෙහි, මහාවංස නම් වූ ධර්මිෂ්ඨ රජෙක් රාජ්‍යය කළහ. උන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය තුළ කිසිදු දුර්භික්ෂයක්, රෝගයක් හෝ අපරාධයක් නොවීය. සියලුම ජනතාව සතුටින්, සුවසේ ජීවත් වූහ. මහාවංස රජු, ධර්මයෙහි පිහිටා සිය රාජ්‍යය පාලනය කළ අතර, සතර අපරිග්‍රහ ධර්මය නිරන්තරයෙන් අනුගමනය කළහ. දුප්පතුන්ට, අසරණයන්ට පිහිට වීම, ධර්මය දේශනා කිරීම, පංච ශීලය රක්ෂා කිරීම ආදී සියලුම යහපත් ක්‍රියාවන්හි නිරත වූහ. උන්වහන්සේගේ යහපත් පාලනය නිසා, මගධ දේශය අනෙකුත් රාජ්‍යයන් අතර ප්‍රසිද්ධියට පත් විය.

කෙසේ වෙතත්, අසල්වැසි කෝසල දේශයෙහි, සුදත්ත නම් වූ රජෙක් රාජ්‍යය කළහ. සුදත්ත රජු, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් සහ ලෝභයෙන් පෙළුණු රජෙකි. මහාවංස රජුගේ යහපත් කීර්තිය, ධර්මිෂ්ඨ පාලනය සහ සමෘද්ධිය දුටු සුදත්ත රජුගේ සිතෙහි අමනාපයක් ඇති විය. ඔහු මගධ දේශය ආක්‍රමණය කර, එය සිය රාජ්‍යයට එකතු කර ගැනීමට සිත් විය.

දිනක්, සුදත්ත රජු සිය අමාත්‍යවරුන් හා සේනාධිපතියන් කැඳවා, මෙසේ පැවසීය:

"මගේ අමාත්‍යවරුනි, මගේ හිතට